به وبلاگ مذهبی جبرئیل خوش آمدید

برترى ماه رمضان و ثواب روزه آن

 

1. امام باقر علیه السلام به جابر فرمودند: اى جابر! کسى که به ماه رمضان برسد و روز آن را روزه گرفته ، پاره اى از شبش را عبادت کند، فرج و زبان خود را حفظ کرده ، چشمش را از حرام بپوشاند و از آزار مردم بپرهیزد، همانند روزى که از مادر متولد شداز گناهان بیرون مى رود.
جابر مى گوید گفتم : فدایت گردم ، چه حدیث خوبى ! حضرت فرمودند: و چه شرط سختى !

 

2.امام باقر علیه السلام فرمودند: رسول خدا صلى الله علیه و آله هنگامى که به هلال ماه رمضان مى نگریستند، رو به قبله نموده و دعا مى کردن ( اللهم اهله علینا بالامن و الایمان و السلامه و الاسلام و العافیه المجلله و الرزق الواسع و دفع الاسقام و تلاوه القرآن و العون على الصلاه و القیام . اللهم سلمنا لشهر رمضان و سلمه لنا و تسلمه منا حتى ینقضى شهر رمضان و قدغفرت لنا)
آنگاه رو به مردم نموده و مى فرمودند: اى مسلمانان! هنگامى که هلال ماه رمضان ظاهر شد، شیطانهاى رانده شده زنجیر مى شوند، درهاى آسمان ، درهاى بهشتها و درهاى رحمت گشوده مى شودند، درهاى جهنم بسته شده ، دعا مستجاب شده و به هنگام هر افطار خداوند آزاد شدگانى دارد که آنها را از آتش جهنم آزاد مى کند و هر شب منادى ندا مى دهد (آیا سائلى هست ؟ آیا استغفار کنندهاى هست ؟ خدایا به هر خرج کننده اى عوض و به هر بخیلى تلف عنایت فرما)
و هنگامى که هلال شوال حلول کند، به مؤ منین ندا مى کنند، بامدادان براى گرفتن جایزه بروید که آن روز، روز جایزه است . آنگاه امام باقر علیه السلام فرمودند: هان سوگند به کسى که جانم به دست اوست ، این جایزه درهم و دینار نیست .

 

3. امام باقر علیه السلام فرمودند: همانا که پیامبر (صلى الله علیه و آله) از عرفات بازگشته و رهسپار منى بود، وارد مسجد شد، مردم گرد او جمع شده و درباره لیله القدر از او سوال کردند. حضرت در آن جا سخنرانى نموده و پس از ثناى الهى فرمودند: هر کدام از شما که درباره شب قدر از من سوال کنید، آن را از شما پنهان نمى کنم . چون همانا من نیز آن را نمى دانم . اى مردم ! بدانید همانا هر کسى با حصت و سلامت به ماه رمضان برسد و روزش را روزه گرفته ، مقدارى از شبش را عبادت کند، مراقب نمازش باشد و به نماز جمعه اش ونماز عید فطر برود، قطعا شب قدر را درک کرد و به جایزه پروردگار دست یافته است .
راوى مى گوید: امام صادق علیه السلام فرمودند: بخدا سوگند به جوایزى رسیده است که مانند جوایز بندگان نیست .

 

4. امام باقر علیه السلام نقل مى نماید که رسول خدا صلى الله علیه و آله هنگامى که ماه رمضان فرا رسید، یعنى سه روز که از شعبان باقى بود، به بلال فرمودند: در میان مردم تجار بزن . هنگامى که مردم جمع شدند، پیامبر صلى الله علیه و آله بالاى منبر رفته و خدا را حمد و ثنا گفته ، سپس ‍ فرمودند: اى مرم ! همانا این ماه فرا رسیده ،ماهى که سرور ماههاست .
شبى در آن است که از هزار ماه بهتر است . درهاى جهنم در آن بسته شده و درهاى بهشت در آن گشوده مى گردد. کسى که آن را درک کند و آمرزیده نشود، خداوند آن را از خود دور کند. و کسى که پدر و مادر خود را درک کند و آمرزیده نشود، خداوند او را از خود دور کند. و کسى که من نزد او ذکر شوم و بر من صلوات نفرستد، خداوند عزوجل او را از خود دور کند.

 

5. امیرالمؤ منین علیه السلام فرمودند: هنگامى که ماه رمضان فرا رسید. رسول خدا صلى الله علیه و آله ایستاد و حمد و ثناى الهى را بجا آورد و سپس فرمود: اى مردم ! خداوند شما را از شر دشمنان جنیتان حفظ کرد. و فرمود (بخوانید مرا تا اجابت کنم شما را )و به شما وعـده اجابت داد. آگاه باشید که بر هر شیطان رانده شده هفت فرشته گمارده شده است و تا پایان این ماه آن شیطان رها نشود (و بدین ترتیب آن شیاطین بر شما تسلطى ندارد). آگاه باشید که از اولین شب آن درهاى آسمان گشوده مى شود. آگاه باشید که دعا در آن مقبول است .

 

6. راوى مى گوید: شنیدم که امام صادق علیه السلام فرمودند: همانا خداى عزوجل در هر شب ماه رمضان آزاد شدگان و رهایى یافتگانى از آتش دارد، مگر کسى که با مست کننده اى افطار نماید و هنگامى که شب آخر فرار سد در آن شب به تعداد همه کسانى که در این ماه آخر آزاد کرده است ، آزاد مى نماید.

 

7. امام باقر علیه السلام فرمودند: رسول خدا صلى الله علیه و آله در آخرین جمعه شعبان سخنرانى نموده و پس از حمد و ثناى خداوند فرمودند: اى مردم ! نزدیک است ماهى فقرا برسد که در آن شبى است بهتر از هزار ماه و آن ماه ، ماه رمضان است . خداوند روزه آن را واجب نموده وعبادت یک شب را با نمازى مستحب مانند عبادت هفتاد شب با نمازى مستحب در سایر ماهها قرار داده است . و پاداش کسى را که در این ماه مبادرت به عمل خیر و نیک مستحبى بنماید، مانند پاداش کسى قرار داده است که واى از واجبات خداى عزوجل را بجا آورد. و کسى که واجبى از واجبات خداوند را بجا آورد، و همانا ثواب صبر بهشت است . آن ماه مواسات ( یارى نمودن ) است . و آن ماهى است که خداوند در آن رزق مؤ منین را افزایش ‍ مى دهد. کسى که به مؤ من روزه دارى در آن افطار بدهد. بخاطر این عمل (پاداش ) آزادى یک بنده و آمرزش گناهان گذشته اش را خواهد داشت .
عرضه داشتند: اى رسول خدا! همه ما توانایى افطارى دادن به روزه دار را نداریم . آن حضرت صلى الله علیه و آله فرمودند: همانا خداوند کریم است . به کسى هم که جز بر مقدارى شیر مخلوط با آن که روزه دارى با آن افطار کند یا شربت آب گوارایى یا چند دانه خرماى ریز توانایى نارد و نمى توانند بیش ‍ از این بدهد. نیز این ثواب را عنایت مى فرمایند. کسى که در آن بر بنده خود آسان گیرد، خداى عزوجل نیز در حساب بر او آسان گیرد. و آن شهرى است که اولش رحمت و سطش آمرزش و آخرش اجابت و آزادى از آتش ‍ است . و در آن شما از چهار چیز بى نیاز نیستند. دو چیز که خداوند را با آن راضى مى کنید و دو چیز است که شما به هیچ وجه از آن بى نیاز نیستند. دو چیز که خداوند را با آن راضى مى کنید، گواهى به این است که هیچ خدایى جز خداى یگانه نیست و همانا من رسول خداوند هستم و دو چیزى که شما به هیچ وجه از آن بى نیاز نیستند، این است که حاجتهاى خود و بهشت را از خداوند خواسته ، از خدا عافیت (تندرستى ) را بخواهید و از جهنم به او پناه ببرید.

 

8. امام باقر علیه السلام نقل مى نمایند که رسول خدا صلى الله علیه و آله هنگامى که ماه رمضان فرا رسید، یعنى سه روز به ماه رمضان مانده بود، به بلال دستور داد تا در میان مردم جار بزند. هنگامى که مردم جمع شدند، بالاى منبر رفته پس از حمد و ثناى خداوند فرمودند: اى مردم ! همانا این ماه فرا رسید و آن سرور ماههاست . در آن شبى است که بهتر از هزار ماه است . درهاى جهنم در آن بسته شده و درهایى بهشت گشوده مى شود. کسى که آن را درک کند و آمرزیده نشود، خداوند او را از خود دور کند و کسى که پدر و مادر خویش را درک کند و آمرزیده نشود، خداوند او را از خود دور کند و کسى که من نزد او یاد شوم و بر من صلوات نفرستد، آمرزیده نشود و خداى عزوجل او را از خود دور کند.

 

9. امام صادق علیه السلام در آخر یک حدیث طولانى فرمودند: درهاى آسمان در رمضان باز مى شود، شیاطین کند و زنجیر مى شوند و اعمال مومنین پذیرفته مى شود. ماه رمضان خوب ماهى است و در زمان رسول خدا صلى الله علیه و آله به این ماه مرزوق (ماهى که روزیش را داده اند) مى گفتند.

 

10. امام صادق علیه السلام فرمودند: همانا خداوند در شبى از ماه رمضان آزادشدگانى از آتش دارد، مگر کسى که با مست کننده اى افطار کند، کینه توزى کند یا صاحب شطرنج باشد.

 

11. راوى مى گوید: از امام باقر علیه السلام پرسیدم شب مبارکى که در آیه «همانا ما آن (قرآن ) را در شب مبارکى نازل کردیم» آمده است ، چه شبى است ؟ آن حضرت علیه السلام فرمودند: این شب ، شب قدر است که در هر سال در دآخر ماه رمضان قرار دارد. و قرآن نازل نشده ، مگر در شب قدر. خداى عزوجل مى فرمایند « در این شب همه چیز با حکمت الهى مشخص و معین مى شود . » در این شب هر خیر و شر، طاعت و معصیت ، تولد و مرگ و رزقى از آن شب بمدت یک سال معین و مشخص ‍ مى شود. و آنچه قرار است در این شب واقع شود، حتما اتفاق خواهد افتاد، البته خداوند مى تواند هر چیزى را تغییر دهد. عرض کردم: « شب قدر بهتر از هزارماه است »  یعنى چه ؟ آن حضرت علیه السلام فرمودند: انواع اعمال نیک و خوبیها در این شب بهتر از همین اعمال در هزار ماه است که در آن شب قدر نباشد. و خوبیها در این شب بهتر از همین اعمال در هزار ماه است که در آن شب قدر نباشد. و اگر خداوند ثواب مؤ منین را دو چندآن مى نمودند: آنان به چنین ثوابى نمى رسیدند و در هر حال خداوند است که حسنات آنان را دو چندآن مى نماید.

 

12. سعید بن جبیر مى گوید از ابن عباس پرسیدم کسى رمضان را روزه بگیرد و حق آن را بشناسد، چه پاداشى دارد؟ او در جواب گفت : آماده شو ابن جبیر تا چیزى به تو بگویم که گوشهایت آن را نشنیده و بر دلت نگذشته است . خود را براى آنچه که از من پرسیدى فارغ ساز که آنچه پرسیدى علم اولین و آخرین است . سعید بن جبیر مى گوید رفتم و فردا به هنگام طلوع فجر بسرعت خود را به او رسانیده ، نماز صبح را خواندم و مطلب را یاد آورى کردم . او به من رو کرده و گفت : آنچه را مى گویم بشنو. از رسول خدا صلى الله علیه و آله شنیدم که فرمودند: اگر مى دانستید در رمضان چه پاداشى براى شما نهفته است ، بیش از این شکر مى کردید.
هنگامى که شب اول آن فرا رسید، خداوند حتما گناهان امتم را مى بخشد، همه آنها را آشکار آن و پنهان آن را و دو هزار هزار درجه شما را بالا مى برد و پنجاه شهر براى شما مى سازد.
و در روز سوم خداوند در مقابل هر مویى که در بدنهاى شماست ، گنبدى در بهشت از درى سفید که در بالاى آن دوازده هزار خانه از نور و در پایین آن نیز دوازده هزار خانه از نور است و در هر خانه هزار تخت و بر هر تخت حوریه اى است ، عطا مى نماید که در هر روز هزار فرشته اى هدیه اى به همراه دارد پیش شما مى آیند.
و در روز چهارم خداوند در بهشت جاوید هفتاد هزار قصر به شما عطا مى نماید که در هر قصر هفتاد هزار خانه وجود دارد و درهرخانه پنجاه هزار تخت است که بر هر تختى حوریه اى است ، در مقابل هر حوریه اى هزار دختر بچه خردسال است که لباس آنها بهتر از دنیا و آنچه در آن است ، مى باشد.
در روز پنجم خداوند در جنه الماوى (نوعى از بهشت ) هزار شهر به شما عطا مى کند که در هر شهر هفتاد هزار خانه و در هر خانه اى هفتاد هزار سفره غذا هست . و بر هر سفره هفتاد هزار کاسه است که در هر کاسه اى شصت هزار نوع غذا هست که هیچ کدام از آنها شبیه یکدیگر نیست .
در روز ششم خداوند صد هزار شهر در بهشت به شما عطا مى کند که در هر شهرى صد هزار خانه و در هر خانه اى صد هزار تخت از طلا هست که درازى هر تخت هزار ذراع است . بر هر تختى همسرى از حورالین است که سى هزار زلف جلو پیشانى دارد که با در و یاقوت بافته شده است که هر زلفى را صد کنیز حمل مى کنند.
در روز هفتم خداوند در جنه النعیم (بهشت نعمت ) ثواب چهل هزار شهید و چهل هزار صدیق را به شما عنایت مى فرماید.
در روز هشتم خداوند مانند عمل شصت هزار عابد و شصت هزار زاهد را به شما عطا عنایت مى نماید، به شما نیز عطا مى فرماید.
در روز نهم خداوند آنچه را که به هزار عالم ، هزار معتکف وهزار جنگجوى در جبهه عنایت مى نماید، به شما نیز عطا مى فرماید.
در روز دهم هفتاد هزار حاجت شما را بر اورده نموده و خورشید، ماه ، ستارگان ، چهارپایان ، پرندگان هر سنگ و گلى و هر خشک وترى و ماهیهاى دریاها و برگهاى درختان براى شما استغفار مى کنند.
در روز یازدهم ثواب چهار حج و چهار عمره را براى شما مى نویسندکه هر حجى همراه با پیامبرى از پیامبرآن و هر عمره اى همراه با صدیق یا شهیدى باشد.
در روز دوازهم گناهان شما را تبدیل به حسنات نموده و حسنات شما را دو چندآن ساخته و در مقابل هر حسنه اى یک هزار حسنه براى شما مى نویسد.
در روز سیزدهم خداوند به عدد هر سنگ و گلى بین مکه و مدینه ، شفاعتى را به شما عطا مى فرماید.
ر روز چهاردهم گویا آدم و نوح علیه السلام و بعد از آنها ابراهیم و موسى علیه السلام و بعد از آنها داود و سلیمان علیهما السلام را ملاقات کرد و با هر پیامبرى دویست سال خدا را عبادت کرده اید.
در روز پانزدهم تمامى حاجتها (یا ده حاجت ) از حاجتهاى دنیا و آخرت را بر آورده نموده آنچه را با حضرت ایوب علیه السلام عطا نموده به شما استغفار مى کنند و در روز قیامت چهل نور به شما عطا مى نماید، ده تا طرف راست ، ده تا طرف چپ ، ده تا روبرو و ده تا پشست سر.
در روز شانزدهم هنگامى که از قبر خارج شوید، شصت لباس به شما عطا مى نماید که آنها را مى پوشید و نیز شترى که سوار آن مى شوید و پاره ابرى براى شما مى فرستد که در گرماى آن روز بر شما سایه مى افکند.
هنگامى که روز هفدهم فرا رسد، خداى عزوجل مى فرمایند: همانا و قطعاو محققا شما و پدرانتان را آمرزیده و سختیهاى روز قیامت را از شما برداشتم .
هنگامى که روز هیجدهم فرا رسد، خداى تبارک و تعالى به جبرئیل ، میکائیل ، اسرافیل حمل کنندگان عرش و کرسى و کروبیان دستور مى دهد که تا سال آینده براى امت محمد صلى الله علیه و آله استغفار نمایند و در روز قیامت ثواب جنگجویان اسلام در بدر را به شما عطا مى فرماید.
هنگامى که روز بیستم فرا رسید، خداوند براى شما هفتاد هزار فرشته مى فرستد که شما را از شر هر شیطان رانده شده اى حفظ نماید، در مقابل هر روزى که روزه مى گیرند روزه صد سال براى شما مى نویسد، بین شما و جهنم خندقى قرار مى دهد، ثواب کسى را که تورات ، انجیل ، زبور و فرقان را تلاوت نموده است ، به شما عطا مى فرماید، به تعداد هر پرى که بر جبرئیل است ، عبادت یکسال را براى شما مى نویسد، ثواب تسبیح عرش و کرسى
را براى شما نوشته و به شماره آیه اى از قرآن هزار حورالعین را به شما مى دهد.
در روز بیست و یکم خداوند قبرهاى شما را هزار فرسخ وسعت مى بخشد و تاریکى و وحشت را از شما برداشته و قبرهاى شما را مانند قبرهاى شهدا و صورتهایتان را مانند صورت یوسف به یعقوب علیهم السلام مى نماید.
در روز بیست و دوم خداوند همانگونه که فرشته مرگ را براى پیامبرآن مى فرستد، او را براى شما مى فرستند، ترس منکر و نکیر را از شما برداشته و شما را ازهم و غم دنیا و عذاب آخرت رهایى مى دهد.
در روز بیست و سوم همراه با پیامبران ، صدیقین ، شهدا، صالحان از پل صراط مى گذرید و گویا همه یتیمان امتم را سیر کرده و همه برهنگان امتم را پوشانده اید.
در روز بیست و چهارم از دنیا نمى روید، تا این که هر کدام از شما مکان خود را در بهشت ببنید و به هر کدام از شما ثواب هزار مریض و هزار غریب که در راه خدا (از وطن خود) خارج شده اند و ثواب آزاد کردن هزار بنده از فرزندان اسماعیل را عطا مى نماید.
در روز بیست و پنجم خداوند در زیر عرش هزار گنبد سبز براى شما مى سازد، که بر سر هر گنبد خیمه اى از نور است . خداى تبارک و تعالى مى فرماید: اى امت محمد! من پروردگار شما و شما بندگان و کنیزآن من هستید. در سایه عرش من در این گنبدها بنشینید و بخورید و بیاشامید، گورایتان باد. هیچ ترسى نداشته و اندوهگین نخواهید شد. اى امت محمد! به عزت و جلالم سوگند قطعاو حتما بگونه اى شما را به بهشت مى فرستم که اولین و آخرین از شما به شگفتى آیند و همانا و محققا بر سر هر کدام از شما هزار تاج از نور خواهم گذاشت و هر کدام از شما را بر شترى که از نور آفریده شده سوار خواهم کرد، شترى که افسار آن نیز از نور است و در این افسار هزار حلقه از طلاست ، در هر حلقه اى فرشته اى از فرشتگان ایستاده و هر فرشته میله اى از نور در دست دارد، و بدین شکل بدون حساب وارد بهشت مى شوید.
هنگامى که روز بیست و ششم فرا رسد، خداوند با نظر رحمت به شما مى نگرد و همه گناهانتان را مى بخشد، مگر خونها و اموال «حق الناس»و در هر روز هفتاد بار خانه هایتان را از غیبت ، دروغ و تهمت پاک مى نماید. هنگامى که روز بیست و هفتم فرا رسدت گویا هر مرد و زن ممنى را یارى کرده ، هفتاد هزار برهنه را پوشانده ، به هزار جنگجوى در جبهه خدمت کرده و هر کتابى را که خداوند بر پیامبرآن خود نازل نوده است ، قرائت کرده باشید.
در روز بیست و هشتم خداوند در بهشت جاوید صد هزار شهر از نور براى شما قرار مى دهد، در جنت الماوى (نوعى بهشت ) صد هزار قصر از نقره ، در جنت العنعیم (بهشت نعمت ) صد هزار خانه از عنبر اشهب (نوعى عنبر خالص ) در جنت فردوس (نوعى از بهشت ) صد هزا شهر که در هر شهرى هزار اتاق است ، در بهشت جاوید صد هزار منبر از مشک که درون هر منبرى هزار خانه از زعفرآن و در هر خانه اى هزار تخت از در و یاقوت و بر هر تختى همسرى از حورالعین هست ، به شما عطا مى نماید.
هنگامى که روز بیست و نهم فرا رسد خداوند یک هزار هزار محله به شما عطا مى کند که درون هر محله اى گنبد سفید است و در هر گنبدى تختى از کافور سفید که بر این تخت هزار رختخواب از سندس سبز است و بر هر رختخوابى حورالعین است که هفتاد هزار لباس پوشیده است ، هشتاد هزار زلف جلو پیشانى داشته و هر زلفى با در و یاقوت زینت شده است .
و در روز سیام خداوند در مقابل هر روزى که سپرى کرده اید، ثواب هزار شهید و هزار صدیق را براى شما نوشته و عبادت پنجاه سال را براى شما مى نویسد، در مقابل هر روز روزه روزه دو هزار روز را براى شما نوشته و بشماره آنچه که رود نیل مى رویاند، درجات شما را بالا مى برد و خلاصى از آتش و جواز عبور از پل صراط و ایمنى از عذاب را براى شما مى نویسد، بهشت درى بنام ریان (سیراب ) دارد که تا روز قیامت باز نمى شود، آنگاه براى مردان و زنان روزه دار امت محمد صلى الله علیه و آله گشوده مى شود. آنگاه «رضوان» خزانه دار بهشت ندا مى دهد، اى امت محمد! به در «رضوان» بیایید و بدین ترتیب ، امت من از این در وارد بهشت مى شوند. اکنون اگر کسى در ماه رمضان آمرزیده نشود، در کدام ماه آمرزیده خواهد شد! هیچ نیرو و قدرتى نیست ، مگر از خداى بلند مرتبه و بزرگ .

 

13. راوى مى گوید: روش رسول خدا صلى الله علیه و آله این بود که به هنگام فرا رسیدن ماه رمضان هر اسیرى را آزاد و به هر سائلى مالى عطا مى نمود.

+ محمد ; ۱٢:۱٤ ‎ب.ظ ; شنبه ٢۳ امرداد ۱۳۸٩
comment نظرات ()